وجود شرور در عالم، این پرسش را در ذهن انسان به وجود میآورد که چه نسبتی میان مسئله شر و وجود خداوندی با صفات «عالم»، «قادر» و «خیر» مطلق، وجود دارد؟ این مسئله همواره یکی از مباحث چالشبر انگیز در حوزه دین پژوهی و فلسفه دین بوده است. پژوهش پیشرو، با بررسی و پاسخ به این پرسش از منظری نو، به دنبال کشف و بازخوانی رهیافت نیایش های شیعی به مسئله شرور است. تحقیق حاضر، در عین توجه به سازندگی برخی رنج ها و نقششان در کمال اخلاقی انسان، از شرور دیگری یاد می کند که نقش بسیار مخربی برای انسان دارد و اضطراب و نگرانی حاصل از آن، منجر به سستی و ضعف در انجام امور دینی و دنیوی می گردد. از گروه دوم، به روشنی تحت عنوان «شر» یاد شده و در نیایشها به مصادیق متعددی از آن اشاره شده است. گفتنی است، نیایش های شیعی به رغم دیدگاه های برخی فلاسفه در رد وجود شرور در عالم، این مسئله را از نظر وجودشناختی ثابت میدانند.